Waarom kan ik niet rondkomen

Regelmatig kijk ik naar het programma steenrijk straatarm. Ik wil helemaal niet generaliseren, maar wat mij opvalt is dat de ‘arme’ mensen altijd klagen. Nee, dit kunnen we niet doen, nee dat kunnen we niet doen. Want tja, we hebben geen geld. Uit ervaring weet ik dat het heel moeilijk is om met weinig ( tot geen ) geld om te gaan. Maar ik weet ook dat wij door hard werken, heel hard werken, nu toch in staat zijn om een redelijk onbezorgd leven te leiden. Natuurlijk zijn er situaties die buiten schuld zijn ontstaan. Maar waar ik moeite mee heb is dat geklaag. Wij hebben niets. Nee je hebt niets omdat je klaagt. Waar je je op richt zul je ook ontvangen. Ik heb zelf een paar hele vervelende lichamelijke problemen. Mensen in dit programma hebben vaak dezelfde kwaal heb ik gemerkt. En toch doen ze niets.

Je zou bijvoorbeeld een cursus kunnen doen.

Ik ben gaan leren. Had het geld ook niet, heb het geleend. Omdat ik het een investering in mijn toekomst vond. En dat is het ook geweest. Ik ben blijven leren tot de dag van vandaag. Ik ben in 1960 geboren, dus reken maar uit. Kennis is macht. Hoe meer je doet, des te meer je ontdekt. Overal zie je wel mogelijkheden om een paar cent te verdienen. En ik ben heus niet te beroerd om ( ondanks mijn beperkingen ) het toilet bij iemand anders schoon te maken als het zou moeten. Het verschil is dan misschien dat die gezinnen er ook benzine e.d van moeten betalen. Wij kunnen uit eten gaan, en als het moet ook best geld op tafel leggen voor een nieuwe auto. Ik vind dat zonde van ons geld. Wij steken ons geld liever in dingen die in waarde toenemen. Dat ging ook allemaal niet vanzelf. Er wordt vaak tegen mij gezegd :’Ja logisch hoor, jullie kunnen doen wat je wilt’, Dat klopt, heeft ook lang geduurd. Ik lees heel veel, en dan voornamelijk over geld en bijvoorbeeld beleggen. Ook volg ik graag mensen die het beter hebben dan ons. Ik leer daar graag van. Probeer mij ook altijd te omringen met mensen die het verder geschopt hebben dan ik. Ooit hoorde ik van iemand dat je nooit de beste in een groep moet zijn, omdat je dan niet verder kunt groeien. Vandaar ook dat ik ( hoe eng ik het ook vind) toch mensen opzoek waar ik van leren kan. In het begin voelde ik mij daar niet echt op mijn gemak, maar de eerste keer is alles moeilijk, de tweede keer iets gemakkelijker, en de derde keer ga je fluitend naar de meeting.

Ook onderweg luister ik graag naar verschillende podcast. Op Facebook volg ik succesvolle mensen en probeer dat gedrag te kopiëren.

Ontsnappen aan jouw situatie.

Ik ben van mening dat je uit ( bijna ) iedere slechte situatie kunt ontsnappen door je oren en je ogen open te houden. Te luisteren naar mensen die beter weten, en hulp vragen aan professionals. In plaats van bij de pakken neer te gaan zitten, en klagen. Je wordt er moe van, stoot mensen van je af, verzorgt jezelf steeds minder, en zakt steeds verder af naar nul. Als ik zie dat mensen hun kind geen cadeautje kunnen geven op haar verjaardag, dan begrijp ik niet dat zij niet elke week 50 cent in een potje kunnen stoppen en het jaar daarop haar een cadeautje van 20 euro kunnen geven. Zij weten toch dat het kind over een jaar opnieuw jarig is.

Onze kinderen dachten dat wij rijk waren.

Onze kinderen hebben nooit gemerkt dat er weinig geld was. Ik maakte hun kleren zelf en naaide er een merkje in wat ik zelf had ontworpen. Chips vond ik weggegooid geld. Ik kocht (en doe dat nog) een zak pofmais. Vriendjes kwamen mee omdat er bij ons altijd iets lekkers was. Ik bakte zelf koekjes, maakte 2 liter yogidrink van een liter yoghurt, 800 ml water en 200 ml geconcentreerde ranja, goed schudden klaar. Als tussendoortje een wortel in reepjes gesneden, of paprika. Fruit uit de aanbieding (soms op de markt de laatste zakken fruit die goedkoop werden verkocht). Daar maakte ik appelmoes van, en op zaterdag een appeltaart. Er bleef altijd genoeg over om 2 stukjes fruit te eten. 5 Appels en 5 peren. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Het hele jaar door sparen voor verjaardagen. Voor sinterklaas kleine dingetjes kopen die in de loop van het jaar érg voordelig waren. Zodat de Decembermaand niet zo duur zou zijn. En bij Zeeman en Terstal ( die toen ook al bestonden) héél goedkoop voor de kinderen een winterjas. In de aanbieding voor het volgende jaar.

De vakanties: met z’n vijven in een geleende kleine tent. Koken op een pitje op de grond. Een camping binnen een straal van 15 km. Zodat wij thuis de kleren konden wassen. De boodschappen deden we in het naastgelegen dorp. Zodat de kinderen niet wisten dat we vlak bij huis waren. Uhm, de kapper.. er zijn altijd kappers die willen ruilen met iets wat jij kunt. De honden uitlaten of een paar avonden op hun kinderen passen. Als je maar wilt kom je een heel eind. Blijven klagen en jezelf zielig vinden kan natuurlijk ook.

Doe jezelf niet te kort.

Ik zou tegen iedereen willen zeggen: omring je met mensen waar je iets van kunt leren. Zorg dat je zo vér mogelijk blijft van klagers. Want waar je mee omgaat word je mee besmet. Dus word geen klager. Kijk naar jezelf in de spiegel, Zie jezelf zoals je bent, of wilt zijn. En werk daarna toe. Je verdient het.

Delen? Leuk! Dank je wel.