Persoonlijk

De post, brievenbus en het weekend.

Dag allen..

Het is alweer zaterdagochtend. Alweer ja. Geen idee hoe het met jullie zit, maar tussen de zaterdagen heb ik nog amper een week. Ik wéét dat er een aantal dagen tussen zitten. De dagen zijn druk ingepland. Geen tijd om te ontspannen bijna. Daarnaast ben ik druk bezig te reclameren om mijn geld binnen te schrapen. Ik weet best dat het economisch zuur ligt bij veel mensen. Als ik niet reclameer is de bodem snel in zicht. Sinds mijn studie ‘oplossingsgerichte therapie’ is mijn oplossing voorál achter mijn geld aanvangen. 

Iedere vrijdag en zaterdag  is het hetzelfde. De post.. De postbode ziet mij zitten, en ik ga snel naar de voordeur. Onze brievenbus buiten is namelijk moeilijk open te krijgen. Aangezien dat met een schroevendraaier moet gebeuren, en ik weinig geduld heb, lukt dat inmiddels niet meer. En natuurlijk, rótpost. Altijd in het weekend. De motorrijtuigenbelasting, en het energiegebeuren. Essent in ons geval. Sinds wij de nieuwe slimme meter hebben gebruiken wij steeds meer energie. Jawel..zelfs vorige maand. Heel bewust bespaard. Toch meer dan vorig jaar. Ik sta al bij de telefoon. Bandje: werktijden van 09.00 uur tot 13.00 uur. Mopper…mopper..mopper.. Maar acht het is zaterdag. Laat ik mijn geduld eens bewaren. Los van dit alles: Als we het over energie hebben…Wist jij dat je een energielabel nodig hebt wanneer jij de woning verkoopt? Ze weten je wel te vinden. Hoe dan ook.

Toen..motorrijtuigenbelasting. Natuurlijk weer te laat. Mooie vrek ben ik  zo. Álles betaal ik automatsich behalve de belastingen. Terwijl daar de hoogste boetes voor gelden. 50 euro…doodziek word ik van dit geneuzel. Dat oude wrak van rijdt nauwelijks. Als je er een hard spinnende kat in zet lijkt het alsof je gelijk kunt starten en wegrijden. Niet dus. Maar ja. Is een oude cabrio, en het najaar is niet de beste periode om te verkopen. Bellen met een aardige mevrouw van de belasting.  Zielig doen, het was vakantie ik heb het niet gezien. De oppas heeft het vast weggegooid om mij te sarren en..en..en.. ( De enige waar op gepast moet worden hier is onze kat) Maar nee. Ik weet niet, op de 1 of andere manier trekt mij een rode waas voor de ogen. Is mijn eigen fout, weet ik ook wel. Dat neemt niet weg dat bij mij, zoals wel vaker, stoom uit de oren komt.  Ggrrrr….

Natuurlijk moet ik de verantwoordelijkheid bij mijzelf leggen. Dus gelijk geregeld dat het periodiek wordt afgeschreven.

Inmiddels heb ik al een paar uur zitten studeren, lege bankrekening met afgrijzen bekeken, en niets betaald aan niemand, komt echtgenoot beneden. ‘Goedemorgen popje’. ‘Popje is een kop  groter, maar vooruit’. Tevreden een warm broodje ( door mij in de oven gelegd voor de duidelijkheid) en een kop koffie aan de keukentafel. Oh, fijnnnnn…Weekend…Geen idee wat hem te wachten staat vandaag. Ik ben namelijk niet op mn best vrees ik….En geen gezeur dat hij zielig is, want hij is doorgaans ‘s ochtends ook niet op zijn best. Eigenlijk ben ik diegene hier die het moeilijk heeft…Voor de mensen die mij kennen: niet dus haha Hhmmm… oplossingsgerichte therapie…De vraag die gesteld moet worden is: wanneer doen dit soort situaties zich niet voor, richt u zich daar eens op..

Da’s niet zo moeilijk: vertrekken richting onze ruïne in Frankrijk. Maar ja, Corona hè. Al 7 maanden niet meer geweest..Ze herkent ons vast niet meer. Ik ben d’r wel een beetje klaar mee. Het zal wel een puinhoop zijn. Net als in het begin, toen we het gekocht hebben. Daar vertel ik nog wel eens over 🙂

 

Dit vind je misschien ook leuk...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *