Als ik later geld heb, dan…

Regelmatig kijk ik naar programma’s die over geld gaan. Ik volg de beurzen en bekijk in verschillende kranten de financiële pagina’s. Heel graag kijk ik bijvoorbeeld naar: ‘Steenrijk, Straatarm’, ‘De andere kant van Nederland’. En paleis voor een prikkie. Ik doe dat om daar van te leren. ‘The Profit’ is een programma waarin een rijke zakenman bedrijven die het financieel zwaar hebben en een fout management, weer op de been te helpen. Heel interessant. Ook volg ik graag podcasts die over geld gaan, en over innerlijke rijkdom. Een niet te onderschatten fenomeen. Op Facebook volg ik mensen die zoals dat genoemd wordt ‘geslaagd zijn in het leven’. Door hard werken, en kansen pakken of maken, hebben zij zich financieel in een goede positie gebracht. Dat kunnen jij en ik ook.

De één iets sneller dan de ander. Ikzelf ben nog ‘niet binnen’, maar werk er wel naar toe. Inmiddels hebben mijn man en ik een hypotheekvrije woning in Frankrijk, en een woning in Nederland.

Ik zal je vertellen dat wij met héél weinig begonnen zijn.

Wij waren jong, hadden wel genoeg gespaard om een flatje leuk in te richten, en verder verdienden wij een mager salaris. Wij kregen kinderen. Ik ben altijd blijven werken, parttime, kon het anders gewoon niet indelen. Maar destijds was er nog geen sprake van kindgebonden budget etc. Dus die drie kornuiten van ons werden opgevangen door een ( betaalde) oppas. Mijn hele salaris ging daar aan op. Bék af was ik af en toe. Maar ik vond het een investering voor de toekomst. Toen de kinderen groot genoeg waren om naar school te gaan had ik nog gewoon een baan. Terwijl om mij heen geen enkele moeder werkte.


Kinderen, werken, studeren. Gék werd ik er van.

Het viel mij wel zwaar, maar ik wist ook dat ik op die manier geld zou verdienen.

Mijn man verdiende nog steeds niet veel, toch hadden wij samen al een bepaalde vorm van vrijheid. Uit eten gaan zonder naar de prijs te hoeven kijken, een weekendje weg. Daar stond tegenover dat wij in een oude auto reden ( nu nog) want wij vonden het zonde veel geld te steken in een stuk blik dat alleen maar aan waarde verliest. Omdat de meeste mensen graag mee willen doen ‘met de buurt’ werd er door anderen veel geld geleend. Wij deden daar niet aan mee.  Ik wilde graag gewoon kunnen slapen zonder te moeten piekeren over een vervoersmiddel dat nog moest worden afbetaald. Vaak ten koste van kleding, eten en nachtrust begreep ik later. 

Want bij ons ging het ook fout. De hebzucht regeerde. Rood staan bij de bank, creditcard, en hier en daar nog wat kleine dingetjes.  Tóch een auto gefinancierd, tóch met een schuin oog kijken naar een ander. Tóch kleding kopen waar we eigenlijk geen geld voor hadden. Tóch meer uitgaven dan er binnenkwam. En dát is t, meer uitgeven dan er binnenkomt.

Tot ik op internet een aantal mensen vond die konden bezuinigen op een manier die mij aanstond. Het was heerlijk gelijkgestemde mensen te ontmoeten waar ik veel van leren kon.

Het begon met hele kleine dingetjes. Tips die je overal leest, en hoort. En wérkelijk werken. Als je je best tenminste doet..

De eerste tip die ik hoorde:

  • 10 procent van je loon eerst naar een spaarrekening. Lukte mij helemaal niet.
  • Ook de tip: betaal eerst jezelf. Nee, ook niet.
  • En ook niet: schrijf alles op wat je uitgeeft.
  • Pin een weekbudget. Welnee..

Het heeft even geduurd, maar na stug doorzetten en véél ruzie met echtgenoot, want hij moest meedoen 🙂 Is het enigzins gelukt. We staan niet rood, hebben geen schulden en hebben het goed naar onze zin.

We werken hard, maar doen dat met veel plezier. Dat bestaat hoor, werkelijk waar 🙂 


Nog geen overdreven luxe hoor, maar wel heerlijk 🙂

Het lag ooit in mijn bedoeling een zeer serieus blog te schrijven over geld en bezuinigen. Ik heb veel blogs bekeken en allerlei voorbeelden uitgeprobeerd. Ik houd toch maar liever mijn eigen stijl aan. Ik vind het leuk beschrijvend te schrijven en gaandeweg een aantal tips te geven.

Onder de categorie: ‘hoe het begon’ schrijf ik af en toe een blogje over mijn weg naar het hier en nu.

Delen? Leuk! Dank je wel.